Dag 7 -> 16-05-2013

Vandaag weer lekker uit kunnen slapen tot een uur of half acht, gewekt door de zon.

Ik hebTineke ontbijt op bed gebracht, maar met een shake was het toch handiger om die bij tafel te nuttigen.

Daarna op ons gemak koffie gedronken,en om een uur of half elf op pad gegaan.

Eerst naar Salmon Arm om weer wat inkopen te doen, een mens moet ook leven tenslotte, dus een prak gaat er elke dag ook wel in en tussen de middag een paar boterhammen ook wel. Maar wat is alles hier schreeuwend duur. Wat wel opviel was dat we geen korting pasje hadden en dat er dan maar een bij de servicebalie werd gescand. Moet je bij de man die in Holland op de kleintjes let om komen!

Hierna nog even een andere zaak, die er uitzag als een tuincentrum, maar wel heel wat meer in zijn mars heeft, gekeken voor tabletten voor het toilet,niet dat dat ziek is ofzo, maar daar moeten voor de snelle afbraak chemische stoffen in gedaan worden. Die konden we daar gelukkig kopen.

Vervolgens het advies van de dame op de receptie opgevolgd en op pad gegaan naar de Margaret Falls. Die liggen zo'n 20 km verderop. Een wippie dus.

Dat was het ook, maar met zweet in de handen, een natte rug en misschien nog wel meer waar ik jullie details maar van bespaar.

Op de kaart gezien was het een weg die voor een groot deel langs een meer liep.

Dat was ook zo, maar die weg volgde ook het verloop van de berg waartegen hij aangeplakt was. Bocht na bocht, steile hellingen, omhoog,omlaag.

Met aan de linkerkant de berg en aan de rechterkant de wallekant van het meer, het ene moment het water op 20 cm onder de weg, het andere moment 20 m. Ik zat, naar boven rijdend aan de bergkant, Tineke aan de wegkant.

Het ging allemaal best goed, als er maar geen tegenstander(-ligger) aankwam, want als er niets aankwam kon je nog wel eens een beetje tegen de streep gaan, met een tegenligger werd het meer een beetje tegen de wegkant aan.

Dat was een ritje van ca 15 minuten. Toe waren we bij het provinciale park Herald.

Op de hielen gezeten door een paar personen auto's reed ik naar de ingang van het park, daar werd direct de slagboom omhoog gedaan, maar ik zag met een blik op het bord dat het tevens een camping was. Ik heb dus gelijk een rondje gereden, dat kon bij de ingang, en gestopt. Te voet heb ik nadere informatie gevraagd en werd doorverwezen naar een parkeerplaats annex picknickplaats een km verderop.

Dus opnieuw achter het stuur en een paar bochten enrechtestukken verderop was de parkeerplaats. Schitterend gelegen aan de Salmon Arm. Hier hebben gepicknicked.

Daarna te voet naar de waterval. Dat was werkelijk ook een belevenis.

Het was een langs de rivier gevormd door de waterval tot aan de waterval, maar wel in een terrein waar mensenhanden zo weinig mogelijk geordend hadden.

tientallen meters lange bomen lagen kris kras door elkaar en over elkaar, in de rivier, over de rivier. In een woord schitterend. Helaas waren we onze regenkleding vergeten, dus konden we niet face to face bij de waterval komen. De waterval zelf is zo'n 90 voet hoog, volgens opgave. We moesten langs hetzelfde pad terug en bij de camper aangekomen hebben we nog even wat gedronken en zijn daarna nog even naar het strand van het meer gelopen.

De terugweg was dezelfde als de heen weg met dat verschil dat we nu aan de bergkant reden en we wisten wat we allemaal konden verwachten, dat was dus niet zo inspannend als de heenweg.

Het is de hele dag schitterend weer geweest en we hebben tot een uur of negen buiten kunnen zitten.r