Dag 16 -> 25-05-2013

Vanochtend was ik erg vroeg wakker,ben rond half zeven opgestaan en heb me toen voorzichtig in de kleren gehesen. Want je staat natuurlijk in een auto en beweegt altijd iets als je loopt.

Om ongeruste mensen gerust te stellen, we slapen NIET boven de cabine.

Er is een mooi vast tweepersoonsbed waar we op kunnen slapen.

Wel is er iedere avond een vast ritueel om alle gordijnen te sluiten.

Voor alle ramen zitten gordijnen, behalve het keukenraampje, daar zitten horizontale lamellen. In de cabine zit ook een gordijn, dat hangt opgerold achter beide stoelen. Op deze gordijnen zit aan de bovenzoom klittenband. Aan de bovenkant van de cabine zitten een aantal speciale rozetten, hier zet je het klittenband op vast. Aan de zijkant van het gordijn zit ook klittenband en zo kan je aan beide kanten het gordijn rondom vast maken, en midden voor de voorruit beide gordijnen aan elkaar klitten.

's Morgens gebeurt het omgekeerde, alle gordijnen openschuiven, de gordijnen van de voorzijde oprollen en met een bandje vastklitten.

Vandaag is het de bedoeling dat we naar Derk gaan. Vannacht heeft het flink geregend, maar nu is het droog.

Nog even nagevraagd of het water wat we hier krijgen drinkwater is, maar dat wordt ook hier ten stelligste afgeraden. Zelf drinken ze het wel, maar zij kunnen er tegen want ze zijn er aan gewend. Moeten we dus onderweg maar water gaan halen. Bij de Walmart kan je flessen navullen, vier liter voor $0,97. dat zullen we dan maar weer in Pinchercreek doen, daar zijn we op de heenweg ook geweest.

Ja, de terugweg gaat vanaf nu over een weg die we ook op de heenweg hebben gereden. Veel valt daar dus niet over te vertellen. Om een uur of negen reden we weg. Tineke kreeg toen we even onderweg waren erg last van hoofdpijn en pijn in haar oren. We denken dat dit toch een gevolg is van het langere tijd op deze voor ons onbekende hoogten. Nu is dit gelukkig weer over.

Nadat we de Crowsnestpass waren gepasseerd merkten we dat we weer in Alberta waren. De Chinook liet zich weer gelden. Op een gegeven moment werden we zelfs door een rukwind tot halverwege de linkerbaan gezet. Gelukkig reed daar niemand.

We mogen hierin toch ook Gods bewarende hand zien, want heel vaak worden we ingehaald door die grote vrachtwagens en op dit moment was de hele baan leeg.

Rond half een waren we bij Derk, hij was bij de brandweer voor een afscheidsmoment van de oude brandweer commandant, maar de koelkast was goed gevuld. 

Tineke nam de gelegenheid te baat om de was te doen. Helaas kent ze niet zo goed engels, dus pakte ze de fles wasmiddel waar het meeste inzat. Toen de was bijna klaar was kwam Derk thuis. Ze vertelde welk wasmiddel ze gebruikt had, dat bleek dus chloor te zijn. Geluk bij een ongeluk dat ze niet de volle mep er in gedaan had, maar ook nog wat ander wasmiddel. het resultaat viel mee, maar laat zich raden. 

Een voorbeeld, een zwarte onderbroek is een pop-art like geworden.

Vanavond hebben we bij Derk in Sing Along voor het goede doel, de stchting Timotheus. De mensen komen nu binnen dus ben ik aan het einde van mijn verhaal.

Dat wordt een avond fijn zingen rondom het orgel.